Dusan Sidjanski

Αντιγράφω από την Καθημερινή της Κυριακής (4/7/2010)

Οι Έλληνες ξέρουν να επιβιώνουν, λέει ο Σέρβος Καθηγητής Ντούσαν Σιτζάνσκι. Της Μαργαριτας Πουρναρα

Αν δεν ήταν διαπρεπής ακαδημαϊκός, θα μπορούσε να είχε κάνει καριέρα στον κινηματογράφο. Ωραίος, ευθυτενής και θαλερός παρά τα 85 του χρόνια, ο Σέρβος καθηγητής Ντούσαν Σιτζάνσκι αγαπά την πατρίδα μας με ένα πάθος που σπάνια το συναντάς ανάμεσα στους Ελληνες. Είναι επίτιμος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πολιτισμού, ειδικός σύμβουλος του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μανουέλ Μπαρόζο, ιδρυτής του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Γενεύης, συγγραφέας πολλών βιβλίων για την Ευρωπαϊκή Ενωση. Παλαιότερα είχε διατελέσει και πρόεδρος του Ιδρύματος Λάτση. Η ιδιότητα που εκείνος ξεχωρίζει πάντως είναι πρόεδρος της Ελβετικής Επιτροπής για την Επιστροφή των Μαρμάρων, ενώ προ τριετίας του απεδόθη η ελληνική υπηκοότητα. Τον συναντήσαμε στη Βουλιαγμένη κατά τη σύντομη επίσκεψή του στη χώρα μας και μας μίλησε (σε πολύ καλά ελληνικά) για την κρίση σε Ελλάδα και Ευρώπη, αλλά και την αισιοδοξία του ότι θα επαναπατρίσουμε τα Γλυπτά του Παρθενώνα.

- Πώς αγαπήσατε την Ελλάδα;

- Ηρθα πρώτη φορά το 1955 για έναν χρόνο. Με έφερε η πρώτη μου γυναίκα που ήταν Κρητικιά. Ηταν άλλος κόσμος τότε. Υπήρχε φτώχεια. Εμαθα ελληνικά και μαζί με φίλους, όπως ο διεθνολόγος Σπύρος Καλογερόπουλος Στράτης, η φιλόλογος Αικατερίνη Δούκα και ο Γιάννης Πεσμαζόγλου, και γίναμε ιδρυτικά μέλη του Ελληνικού Ευρωπαϊκού Κινήματος. Οι Σέρβοι νιώθουν αδέλφια με τους Ελληνες. Πολεμήσαμε συχνά τους ίδιους εχθρούς, όπως τους Τούρκους και τους ναζί. Είμαστε ορθόδοξοι, μας δένει η βαλκανική μοίρα που έχει σφυρηλατήσει κοινά χαρακτηριστικά: το πείσμα της επιβίωσης, την υπερηφάνεια, την προσκόλληση στη θρησκεία, την ενσυναίσθηση του θανάτου, συνεπώς και την αγάπη για τη ζωή. Γι’ αυτό καμιά φορά γλεντάμε σαν να μην υπάρχει αύριο. Εχει γράψει μέσα μας η μνήμη του πολέμου, του αίματος που χύθηκε, της ιεραρχίας που ανατράπηκε. Οσο διχάζουμε τον Ελληνα ανάμεσα στον Ευρωπαίο και τον Ανατολίτη εαυτό του, ξεχνάμε τη βαλκανική του πετριά, που είναι καθοριστική.

“Φάνηκε η διαφθορά”

- Πού αποδίδετε τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας;

- Οι Ελληνες μετεμφυλιακά ζούσαν με απίστευτες στερήσεις. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, το βιοτικό επίπεδο ανέβηκε, οι δομές άλλαξαν χωρίς να υπάρχουν θεσμοί. Μετά ήρθε το πλαστικό χρήμα, οι οικονομικές ενισχύσεις της Ευρώπης, που όχι μόνο δεν αξιοποιήθηκαν αλλά πήγαν στις τσέπες κάποιων. Παράλληλα το υπόβαθρο της ανάπτυξης ήταν προβληματικό, σαθρό. Υπήρχε διαφθορά που τώρα φάνηκε.

- Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουμε να ισορροπήσουμε;

- Οι Ελληνες έχουν πείσμα και ξέρουν να επιβιώνουν. Η κυβέρνησή σας πήρε αυστηρά μέτρα -πιο σκληρά από ό, τι θα έπρεπε- και ο κόσμος υποφέρει. Από την άλλη, τα μέλη του ΠΑΜΕ κλείνουν το λιμάνι και προκαλούν οικονομική ζημιά, εκθέτοντας τη χώρα στο εξωτερικό. Ο τουρισμός είναι η καρδιά της οικονομίας σας και πρέπει να τον προστατεύσετε. Οι άνθρωποι που αποκλείουν τα λιμάνια μπορεί να μην έχουν κοινωνική απήχηση, όμως οι Ευρωπαίοι δεν το γνωρίζουν αυτό και έτσι δεν μπορούν να τους δουν ως μενονωμένο περιστατικό.

“Απαράδεκτη η Μέρκελ”

- Οι Ελληνες από ένθερμοι υποστηρικτές της Ευρωπαϊκής Ενωσης τώρα έχουν γίνει πιο σκεπτικιστές…

- Η κρίση σάς κάνει να έχετε αποτραβηχτεί και να επανεξετάζετε τη στάση σας, από ένα μοναχικό ίσως πόστο. Μη βλέπετε τη δική σας ύφεση ως μενονωμένο εθνικό πρόβλημα. Είναι μέρος της παγκόσμιας κρίσης και ως εκ τούτου πρέπει να βρείτε λύσεις, ανθεκτικές και βιώσιμες σε διεθνές περιβάλλον. Είμαι πεπεισμένος βαθιά ότι αν η Ελλάδα καταρρεύσει θα πάρει μαζί της και την αξιοπιστία της πολιτικής και οικονομικής ένωσης της Ευρώπης. Η στάση της Μέρκελ που δεν έδειξε αλληλεγγύη είναι καταδικαστέα. Εκανε αυτό που η Ευρώπη κατηγορούσε τόσα χρόνια τους Αμερικανούς. Εδρασε μονόπλευρα, εγωιστικά, χωρίς να σκεφτεί το κοινό καλό.

- Τα γλυπτά του Παρθενώνα θα επιστρέψουν;

- Ο αγώνας συνεχίζεται και πάει καλά. Υπάρχουν όραμα, στρατηγική και καλύτερες συμμαχίες. Το Μουσείο της Ακρόπολης κάνει χαμηλόφωνη ουσιαστική δουλειά. Αρκεί να κρατάτε ψηλά το ηθικό σας.

“Κληρονομιά της Ευρώπης, το κοινωνικό κράτος”

- Το ευρωπαϊκό εγχείρημα θα επιζήσει της κρίσης;

- Η προστασία της ενωμένης Ευρώπης δεν είναι μόνο το κοινό της οικονομικό συμφέρον, αλλά η πνευματική της κληρονομιά. Οσο και αν προσπαθήσουμε να συγκλίνουμε πολιτικά και οικονομικά, αν τα σχολεία δεν μάθουν τα παιδιά να σκέφτονται με όρους ευρωπαϊκούς, προστατεύοντας παράλληλα τον εθνικό πολιτισμό και την ιστορία τους, τότε είναι δύσκολο να πετύχουμε κάτι. Γαλλία και Γερμανία έγραψαν από κοινού την ιστορία του Α΄ και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που διδάσκεται στα σχολεία. Ετσι γίνεται δουλειά.

- Πώς βλέπετε το μέλλον της Ευρώπης;

- Είμαι ανήσυχος. Οι τέως κομμουνιστικές χώρες έχουν δώσει προμηνύματα. Στα Βαλκάνια, ο κομμουνισμός αντικαταστάθηκε από τον εθνικισμό και η δύναμη της Εκκλησίας αυξήθηκε. Οσο εντείνεται η οικονομική κρίση τόσο οι πολίτες, σαστισμένοι και φοβισμένοι, θα στρέφονται δυστυχώς είτε στην θρησκεία είτε στην ψευδεπίγραφη ασφάλεια ορισμένων ακραίων ιδεολογημάτων. Δεν είναι τυχαία η απήχηση της άκρας Δεξιάς σε πολλές χώρες. Δίνει στους υποστηρικτές της ξεκάθαρους στόχους, σε μια εποχή σύγχυσης. Ο λαϊκισμός, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προκαλεί τρομερή ζημιά στα θεμέλιά μας. Για μένα η μόνη απάντηση είναι η προσκόλληση στα ευρωπαϊκά ιδεώδη. Οταν κάποιοι οδηγούν σε αποσύνθεση το κοινωνικό κράτος δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι χάνεται σπουδαίο τμήμα της ευρωπαϊκής κληρονομιάς. Αυτά είναι κεκτημένα για τα οποία πάλεψαν οι λαοί της Ευρώπης και τα αναγνωρίζουν ως απαραίτητο στοιχείο της ταυτότητάς μας και συνεπώς της μελλοντικής μας συνύπαρξης. Κόβοντας μισθούς, συντάξεις, πετάμε στον κάλαθο των αχρήστων την ιστορία μας.

Σε λίγες ημέρες περισσότεροι από 370 εκατομμύρια ευρωπαίοι καλούνται να προσέλθουν στις κάλπες για την εκλογή των αντιπροσώπων τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.  Ενός Κοινοβουλίου με διευρυμένες αρμοδιότητες που το καθιστούν συννομοθέτη (μαζί με το Συμβούλιο) στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Νομοθεσίας που επηρεάζει σοβαρά την καθημερινότητά μας, καθώς περισσότερο του 65% των εθνικών νόμων αποφασίζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Για άλλη μια φορά όμως, αντί να ξεκινήσει ένας ευρύς διάλογος για την πορεία και τους στόχους της Ενωμένης Ευρώπης, τα πολιτικά επιχειρήματα όλων των εμπλεκόμενων, κομμάτων και υποψηφίων,  επικεντρώνονται περισσότερο σε εθνικά παρά σε αμιγώς ευρωπαϊκά ζητήματα. Οι ευρωεκλογές ξανά, θα αποτελέσουν το “βαρόμετρο” της εσωτερικής πολιτικής ζωής, της κάθε χώρας – μέλους, και αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο.

Στη χώρα μας, τα διάφορα κόμματα θα επιχειρήσουν να καταγράψουν τις εκλογικές τους δυνάμεις με σκοπό να αλλάξουν την εσωτερική πολιτική σκηνή, αντί να μπουν σ’ έναν ουσιαστικό διάλογο με τους πολίτες για τα όσα διαδραματίζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από την άλλη, το πιο πιθανό είναι ότι, οι πολίτες θα αδιαφορήσουν τόσο για τη διαδικασία όσο και για το αποτέλεσμα. Θα προτιμήσουν ίσως μία τριήμερη απόδραση αντί για την άσκηση του ανώτερου δικαιώματος και καθήκοντος που έχουν να εκλέξουν τους εκπροσώπους τους στο δημοκρατικότερο και αντιπροσωπευτικότερο των Ευρωπαϊκών οργάνων. Όσοι προσέλθουν, δεν είναι απολύτως σίγουρο ότι γνωρίζουν τη σημασία της πράξης τους. Πολύ πιθανό, θα μπουν στη διαδικασία να προσδώσουν μηνύματα που αφορούν στην εσωτερική πολιτική σκηνή, ή θα ακολουθήσουν τη λογική της συλλήβδην απόρριψης της Ευρωπαϊκής Ιδέας χωρίς περεταίρω αξιολόγηση των δεδομένων.

Ποιος τελικά ευθύνεται για αυτή την κατάσταση έτσι όπως έχει διαμορφωθεί; Οι πολιτικοί ή οι πολίτες;

Η απάντηση θα πρέπει να είναι και οι δύο. Και εάν θέλετε να προχωρήσουμε λίγο παρακάτω, μεγαλύτερη ευθύνη θα πρέπει να αποδοθεί στους δεύτερους, τους πολίτες.

Κατά τη γνώμη μου, ενεργός πολίτης σημαίνει πολίτης που συμμετέχει, αναζητεί και προκαλεί το διάλογο. Πολίτης που κρίνει και αποδίδει ευθύνες ή εύσημα σε αυτός που τον εκπροσωπούν και τον αντιπροσωπεύουν σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων είτε εθνικά είτε ευρωπαϊκά.  Πολίτης που αναζητεί τη πληροφορία, που απαιτεί ενημέρωση, που ενδιαφέρεται όχι μόνο για τα εθνικά κοινά αλλά και για τις ευρωπαϊκές εξελίξεις.

Γιατί πως αλλιώς θα ενημερωθεί ο καθένας μας, για τις νέες εξελίξεις που συντελούνται στην Ευρώπη και περνούν απαρατήρητες; Πως θα μάθει ότι με την νέα επερχόμενη Συνταγματική Συνθήκη της Λισαβόνας προβλέπεται μια  νέα διαδικασία, η «Πρωτοβουλία υπέρ των πολιτών» σύμφωνα με την οποία, εφόσον συγκεντρωθούν τουλάχιστον ένα εκατομμύριο υπογραφές υπηκόων από σημαντικό αριθμό κρατών µελών, μπορεί να υποχρεωθεί η Επιτροπή να υποβάλει νέες προτάσεις πολιτικής;

Πως θα μάθουν οι πολίτες  για την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων των εθνικών κοινοβουλίων; Πλέον, όταν το ένα τρίτο από αυτά απορρίψει μία ευρωπαϊκή πρόταση νόμου, τότε η Κομισιόν υποχρεούται να την αναθεωρήσει.

Ψηφίζω στις ευρωεκλογές, δεν σημαίνει μόνο ότι είμαι ευρωπαίος πολίτης. Σημαίνει ότι είμαι ένας ενεργός πολίτης με ανοιχτούς ορίζοντες. Η ευθύνη του κάθε ενός σε σχέση με τις εθνικές εκλογές είναι ίσως μεγαλύτερη έστω κι αν ο αντίκτυπος δεν είναι τόσο εμφανής για τη ζωή μας.

Διευρύνοντας την οπτική μας έξω από τα στενά εθνικά σύνορα, μπορούμε να δημιουργήσουμε μια  αποτελεσματική Ευρώπη, πιο δημοκρατική και πιο συμμετοχική. Αυτό πρέπει να εκδηλώνεται με την απαίτηση από μέρους μας, για μεγαλύτερη διαφάνεια, περισσότερη ενημέρωση, ενεργό συμμετοχή. Μόνο σε αυτή τη περίπτωση, το οικοδόμημα που χτίζεται προς όφελος των ευρωπαίων πολιτών εδώ και πενήντα χρόνια, θα έχει την απαραίτητη αποδοχή που θα του δώσει ώθηση για το μέλλον.

Και μόνο με τη συμμετοχή αυτό θα πραγματοποιηθεί.

http://ec.europa.eu/news/economy/090324_1_el.htm

Με την οικονομική κρίση να τινάζει στον αέρα τους προϋπολογισμούς των κρατών, τα δημοσιονομικά ελλείμματα πέντε κρατών μελών αναμένεται να υπερβούν το επιτρεπόμενο από την ΕΕ όριο (3%) του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.

Ανησυχώντας για τη σταθερότητα της ευρωζώνης, η Επιτροπή πρότεινε συγκεκριμένες προθεσμίες στις πέντε χώρες που παρουσίασαν πέρυσι ελλείμματα μεγαλύτερα του 3%, δηλαδή τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ώστε να συμμορφωθούν προς τις κοινοτικές απαιτήσεις.

Η Ιρλανδία θα πρέπει να περιορίσει το έλλειμμά της στα επιτρεπτά όρια μέχρι το 2013, η Γαλλία και η Ισπανία μέχρι το 2012 και το Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι το 2013-2014, ενώ η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει μέτρα για να θέσει και πάλι το έλλειμμά της υπό έλεγχο μέχρι το 2010.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έχουν την τελευταία λέξη επί των προτεινόμενων προθεσμιών.
Τα ελλείμματα διογκώθηκαν από τις έντονες μειώσεις των φορολογικών εσόδων και από την αύξηση κοινωνικών δαπανών, όπως τα επιδόματα ανεργίας. Στο μεταξύ, οι κυβερνήσεις καταφεύγουν στα κρατικά αποθέματα για να τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη και τις επενδύσεις και να αναχαιτίσουν τη χειρότερη οικονομική κρίση από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα κράτη μέλη της ΕΕ θα διοχετεύσουν το 3,3% του ΑΕΠ της ΕΕ, δηλαδή 400 δις ευρώ περίπου, στην οικονομία επί δύο χρόνια.
Σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανόνες, τα σημερινά και τα μελλοντικά μέλη της ευρωζώνης πρέπει να διατηρούν τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα κάτω από το 3% του ΑΕΠ. Οι κανόνες, που περιέχονται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης της ΕΕ, στοχεύουν στην πρόληψη ανισορροπιών που θα μπορούσαν να πλήξουν την αξιοπιστία της ευρωζώνης.

Το Ηνωμένο Βασίλειο, αν και δεν δεσμεύεται από τις ρυθμίσεις αυτές εφόσον δεν συμμετέχει στην ευρωζώνη, προσπαθεί να τις εφαρμόζει.
Σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις της Επιτροπής, το έλλειμμα θα ξεπεράσει εφέτος το 5% στη Γαλλία, θα αγγίξει το 6% στην Ισπανία και το 11% στην Ιρλανδία και θα φθάσει τουλάχιστον το 9% στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το έλλειμμα στην Ελλάδα, που χρονολογείται ήδη από το 2007, έφθασε το 3,7% το 2008 και αναμένεται να διατηρηθεί πάνω από το όριο εφέτος.

Η Επιτροπή ζήτησε επίσης μεγαλύτερη συγκράτηση από την Κύπρο, προειδοποιώντας την ότι το έλλειμμα θα μπορούσε να αυξηθεί γρήγορα τα επόμενα χρόνια. Η Κύπρος αναμένεται να καταγράψει έλλειμμα 1% εφέτος, μετά την εφαρμογή του πακέτου οικονομικών κινήτρων.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες εξέφρασαν ήδη την ανησυχία τους για τα αυξανόμενα δημοσιονομικά ελλείμματα. Κατά τη σύνοδο κορυφής τον Μάρτιο δήλωσαν ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να επιστρέψουν το ταχύτερο δυνατό σε ελλείμματα συνεπή προς τη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών.

Vote Earth! Do Something!

Στόχος του βραβείου είναι να γίνει ευρύτερα γνωστό ότι οι οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών μπορούν να συμβάλουν αισθητά στην προαγωγή της ευρωπαϊκής ταυτότητας και ολοκλήρωσης, έχοντας την ικανότητα να υπογραμμίσουν τις κοινές αξίες στις οποίες θεμελιώνεται η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Υποψηφιότητα για το βραβείο, το οποίο συνοδεύεται από ποσό 20.000 ευρώ, μπορούν να υποβάλουν οι οργανώσεις της κοινωνίας πολιτών που είναι εγκατεστημένες στην Ε.Ε.
Η προθεσμία για την υποβολή υποψηφιοτήτων λήγει στις 15 Μαΐου 2009.

Για πληροφορίες σχετικά με το βραβείο, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας που ισχύει για την υποβολή υποψηφιότητας και την επιλογή των υποψηφίων, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον ακόλουθο σύνδεσμο:

http://eesc.europa.eu/sco/prize_civ_soc/info_en.asp (στα Αγγλικά)
http://eesc.europa.eu/sco/prize_civ_soc/info_fr.asp (στα Γαλλικά)

Οι νικητές έχουν επιδείξει θάρρος και αποφασιστικότητα για την επίτευξη των στόχων τους. Ωστόσο, το κόστος ήταν υψηλό. Φυλακίσθηκαν, υπέστησαν διώξεις, στερήθηκαν την προσωπική τους ελευθερία ή βρέθηκαν στην εξορία και είδαν τις οικογένειές τους να υποφέρουν μιας και οι άνθρωποι που προσπαθούσαν να τους κλείσουν το στόμα έβαλαν στο στόχαστρο τα πιο κοντινά τους πρόσωπα. Παρά τον κίνδυνο και τις απώλειες, δεν υπέκυψαν ποτέ, λόγω της ισχυρής τους πίστης στις αξίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στη δικαιοσύνη.

Αν και οι αγώνες τους περιορίζονται συχνά σε ένα μόνο σημείο του κόσμου, μας αγγίζουν όλους.

Οι πρόσφατες διευρύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτέλεσαν σταθμό στη διαδικασία της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης και πρόσφεραν οφέλη στους πολίτες όλης της Ένωσης. Από οικονομική άποψη, η διεύρυνση οδήγησε σε βελτίωση του βιοτικού επιπέδου στα νέα κράτη μέλη, ενώ για τα παλαιά δημιούργησε εξαγωγικές και επενδυτικές ευκαιρίες. Επίσης συνέβαλε στην ενίσχυση της δημοκρατίας, της σταθερότητας και της ασφάλειας στην εν λόγω περιοχή της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Πρόσφατη ανακοίνωση της Επιτροπής για τα «Πέντε έτη της διευρυμένης ΕΕ» δείχνει ότι η διεύρυνση προσέφερε μεγάλα οικονομικά οφέλη σε αμφότερες τις πλευρές.

Η διευρυμένη Ένωση αποτελεί τώρα τον μεγαλύτερο ολοκληρωμένο οικονομικό χώρο στον κόσμο, με περισσότερο από 30% του παγκοσμίου ΑΕΠ και περισσότερο από 17% του παγκοσμίου εμπορίου. Αυτό παρέχει τη δυνατότητα στην ΕΕ να είναι ένας αποφασιστικός παράγοντας που μπορεί να έχει λόγο στη διαμόρφωση της παγκοσμιοποίησης προς όφελος των πολιτών.

Το κατά κεφαλήν εισόδημα στα νέα κράτη μέλη αυξήθηκε από το 40% του μέσου όρου των παλαιών κρατών μελών το 1999 στο 52% το 2008 και η ανάπτυξη κατά μέσο όρο σε 5,5% την περίοδο 2004-2008 σε σύγκριση με 3,5% την περίοδο 1999-2003. Αυτό δεν επιτεύχθηκε σε βάρος των παλαιών κρατών μελών, η ανάπτυξη των οποίων ήταν περίπου 2,2% ετησίως την περίοδο 2004-2008, με παρόμοιο ποσοστό την περίοδο 1999-2003.

Η ανεργία στα νέα κράτη μέλη μειώθηκε από συχνά πολύ υψηλά επίπεδα σε επίπεδα παρόμοια με εκείνα της υπόλοιπης ΕΕ – περίπου 7% το 2007. Οι ανησυχίες των παλαιών κρατών μελών σχετικά με μαζική μετανάστευση εργατικών χειρών δεν επιβεβαιώθηκαν. Στα περισσότερα κράτη μέλη υποδοχής ο αριθμός των μεταναστών εργαζομένων δεν ξεπέρασε το 1% του «εγχώριου» ενεργού πληθυσμού και επέτρεψε την κάλυψη ελλείψεων σε εργατικό δυναμικό.

Σήμερα, η παγκόσμια κρίση δημιουργεί δυσκολίες σε όλες τις χώρες, συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ, με την ανεργία να αυξάνεται παντού. Η αντίδραση της Ένωσης όμως ήταν άμεση και μέχρι τώρα αποτελεσματική.

Η ΕΕ ανέλαβε συντονισμένη δράση για τη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος και τη συμβολή στην οικονομική ανάκαμψη.

Τα νέα κράτη μέλη που δοκιμάζονται σήμερα από οξεία επιβράδυνση της ανάπτυξης στηρίζονται από τα σημαντικά κονδύλια που διατίθενται στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής συνοχής.

Η Στρατηγική της Λισαβόνας, επίσης, για την ανάπτυξη και την απασχόληση προβλέπει εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που θα αυξήσουν το δυναμικό ανάπτυξης των οικονομικών και θα τις καταστήσουν περισσότερο ανθεκτικές στους παγκόσμιους κραδασμούς.

Η Επιτροπή συνεργάζεται στενά με τα κράτη μέλη για έναν νέο προγραμματισμό του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου με σκοπό να προστατευθεί η απασχόληση στα παλαιά και νέα κράτη μέλη. Η Επιτροπή εργάζεται επίσης για να μειώσει τον ευρύτερο κοινωνικό αντίκτυπο της κρίσης, μεταξύ άλλων μέσω του Ταμείου Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση.

Το νέο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης παρέχει ένα πλαίσιο που επιτρέπει να τονωθεί η ζήτηση και η δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.

Μη ξεχνάμε τέλος, ότι μια διευρυμένη ΕΕ έχει μεγαλύτερο ειδικό βάρος στην αντιμετώπιση των θεμάτων παγκόσμιας σημασίας είτε πρόκειται για την κλιματική αλλαγή είτε για την παγκόσμια οικονομία. Πέντε χρόνια μετά τη μεγάλη διεύρυνση, η ΕΕ δεν είναι μόνο μεγαλύτερη εδαφικά, αλλά επίσης ισχυρότερη, περισσότερο δυναμική και πλουσιότερη πολιτισμικά.  Μια μεγάλη, ενωμένη Ευρώπη μπορεί να αντιμετωπίσει κάθε πρόκληση καλύτερα από ότι τα κράτη μέλη μεμονωμένα.

Πηγές:
Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
IP/09/300